25 студзеня 2026 года ў беластоцкім хабе «Новая Зямля» было цесна не ад колькасці крэслаў, а ад колькасці думак. Амаль дзве гадзіны тут доўжылася сустрэча з былым палітвязнем, блогерам і публіцыстам Міколам Дзядком.
Здавалася, што разам з заплечнікам і ноўтбукам Мікола прывёз з Вільні у Беласток нешта значна важнейшае — спакойны, іранічны і нечакана пазітыўны погляд на жыццё ў эміграцыі.
Пра сустрэчу кажа Мікола Дзядок:
– Як на віленскай, так і на беластоцкай сустрэчы агульна была добрая, прыемная атмасфера. Мне спадабалася гэтая сяброўская атмасфера, гэта адчувалася. Хаця былі няпростыя, вострыя пытанні. Хаця былі людзі, я б сказаў так, псіхалагічна “пакамечаныя”, бачна, што ім цяжка жыць, цяжка знаходзіцца ў эміграцыі, цяжка ім на душы. І таму некаторыя людзі спрабавалі абвастрыць дыскусію, перайсці на асобы.
Беларусы Беластока таксама падзяліліся сваім бачаннем сустрэчы з Дзядком:
– Вельмі цікавыя пытанні, вельмі цікава было слухаць адказы.
РР: А самога Міколу вы да гэтага ведалі?
– Ведаў з ютуб-канала.
РР: Чым вам спадабалася сустрэча з Дзядком?
– Была жывая, шчырая размова. Мне спадабалася, што Мікола не хаваўся ад пытанняў, адказваў адразу і падаецца, што шчыра. Ведаў яго толькі з ютубу, з сацсетак.
– На сустрэчы з Міколам Дзядком быў упершыню. Не ведаў яго асабіста раней. Вельмі цікавыя рэчы гаворыць і меркаванні яго мне падабаюцца.
На сустрэчы можна было набыць кнігі Міколы Дзядка, а таксама зрабіць данат на яго блогерства ды іншую грамадскую дзейнасць.
Цалкам матэрыял:
Беларускае Радыё Рацыя
