Беларуска, майстрыца па вырабе этнічных лялек-мотанак Вольга Пашковіч увайшла ў дзясятку пераможцаў у конкурсе на намінацыю “Асоба года-2024” у Польшчы. Яна заняла шостае месца сярод 200 намінантаў, беларуска была там адзіная сярод палякаў. Намінавалі Вольгу ў катэгорыі “Культура” за самую вялікую калекцыю этнічных лялек і правядзенне майстар-класаў для мігрантаў і палякаў.
І хоць яна не стане асобай 2024 года ў Польшчы, бо палякі абяруць яе з трох першых лаўрэатаў, але Вольга Пашковіч – сённяшняя Госця Радыё Рацыя — лічыць высокае шостае месца сваёй асабістай перамогай і пра ўвесь працэс па намінацыі распавядае нашай карэспандэнтцы.
РР: Вольга, раскажыце, калі ласка, пра гэты конкурс. Я так разумею, гэта як конкурс «Чалавек года» ў Беларусі. Хто вас на яго намінаваў?
— Не зусім, перамагла я, калі б заняла першае месца, а так толькі шостае па ўсёй Польшчы. Але калі ўлічыць, што гэта па ўсёй краіне і я была там адзінай беларускай, то можна сказаць, што і перамагла. Хто канкрэтна намінаваў, дакладна не ведаю, бо мне проста прыйшло паведамленне на e-mail, што я сярод удзельнікаў гэтага конкурсу. Там некалькі намінацый, і адна з іх — «Чалавек года ў культуры». Вось у гэтай катэгорыі мяне і вылучылі. Асабліва іншыя намінацыі я не праглядала, бо мяне цікавіла толькі культура. А там каля 200 чалавек з усёй Польшчы.
РР: Гэта выдатна! І хоць сапраўды не першае, а шостае месца, але гэта таксама вельмі высокі вынік. Што вы прадстаўлялі? Я ведаю, што вы займаецеся лялькамі, у вас вялікая калекцыя. І ўвогуле, ці сачылі вы за тым, што прадстаўлялі іншыя ўдзельнікі ў катэгорыі «Культура»?
— З лялькамі я была адзіная. Намінавалі мяне менавіта за лялькі, і я нават даведалася пра гэта не на самім конкурсе, а ад палякаў. Яны сказалі, што ў мяне самая вялікая калекцыя лялек-мотанак у Еўропе. Гэта спрэчны факт, можа, яшчэ хтосьці не адкрыўся. Але калі я давала інтэрв’ю польскаму радыё, я называла колькасць лялек. Магчыма, на падставе гэтага інтэрв’ю вылічылі, што калекцыя сапраўды самая вялікая. Намінавалі мяне за колькасць лялек і за тое, што я праводжу майстар-класы як сярод беларусаў, так і сярод палякаў, украінцаў і іншых мігрантаў у Польшчы.
РР: Вольга, я хачу ўдакладніць: вы сапраўды нават не ведаеце, хто вас намінаваў? Толькі здагадваецеся, што гэта магло быць пасля інтэрв’ю для польскага радыё?
— Ну так, у самім апісанні было напісана пра колькасць лялек. А пра колькасць я распавядала польскаму радыё. Можа ў размовах з кімсьці з палякамі, я не ведаю.
РР: Зразумела. А хто вам даслаў ліст пра тое, што вы сталі намінанткай на конкурс?
— Арганізатары конкурсу даслалі вестку, што я намінаваная ў катэгорыі «Чалавек года ў культуры».
РР: Калі гэта было? У якім месяцы?
— Напэўна, у канцы студзеня ці на пачатку лютага.
РР: Пасля было галасаванне, яны абіралі. А калі ўжо агучылі пераможцаў? Ці памятаеце?
— Так, два тыдні таму стала вядома, што я заняла шостае месца.
РР: І таксама вам прыйшоў ліст ад арганізатараў, дзе яны там напісалі пра гэта ці гэта была нейкая падзяка за ўдзел?
— Не, конкурс яшчэ будзе працягвацца, бо будзе ісці змаганне паміж паветамі, паміж тымі, хто патрапіў у прызавы — першае, другое і трэцяе месца. Канчатковыя вынікі падвядуць у канцы траўня.
Цалкам слухайце ў далучаным гукавым файле:
Беларускае Радыё Рацыя
