Мілінкевіч: ліквідацыя Белсату – трагедыя для беларусаў. Сірыя: сцэнары будучыні. Падрабязнасці свежых матэрыялаў замежнай прэсы.
«З рознымі ўрадамі ў Польшчы, рознымі палітычнымі групамі, у якіх ёсць людзі, блізкія мне, добра знаёмыя гадамі, я заўсёды прасіў: гаварыце адносна Беларусі адным голасам. І так было заўсёды. А цяпер гэта ўжо не так, і гэта мне найбольш балюча» – кажа беларускі апазіцыянер Аляксандр Мілінкевіч у інтэрв’ю Gazeta Polska Codzieńnie, каментуючы дзеянні кааліцыі 13 снежня па ліквідацыі тэлеканала “Белсат”.
„На пытанне ацэнкі рашэння аб фактычнай ліквідацыі тэлеканала «Белсат», Мілінкевіч дае наўпроставую ацэнку: гэта трагедыя для беларусаў, асабліва ў Беларусі, бо «Белсат» — гэта не толькі інфармацыя. Гаворка ідзе пра падтрымку духу, фармаванне ідэнтычнасці, беларускай і польскай культуры і сапраўднай гісторыі. «Белсат» мае вялікае значэнне для дэмакратычнага руху. Фактычна гэта добры для народа, якія створаны праз польскія інвестыцыі, за што мы былі заўсёды ўдзячныя. «Белсат» – адзінае тэлебачанне, якое магло супрацьстаяць беларускай прапагандзе. Яго ліквідацыя спустошвае людзей, як унутры Беларусі, так і ў выгнанні. Перакрэслівае ранейшыя інвестыцыйныя памкненні і ставіць крыж на адзінай стратэгіі Захаду ў дачыненні да дэмакратычнай Беларусі. Да таго 15 асобаў, якія працавалі журналістамі для Белсата, зараз знаходзяцца ў палітычным зняволенні. Пры гэтым варта аддаць пашану і працы «хроснай маці» Белсата Агнешцы Рамашэўскай-Гузы», – піша польская газета.
Пасля таго як уладу ў Сірыі захапіла ісламісцкая групоўка Хайят Тахрыр аш-Шам пад кіраўніцтвам Абу Мухамада аль-Джулані, растуць асцярогі з нагоды таго, якую палітыку яна мае намер праводзіць у будучыні. Рэжым Асада, які доўгія гады абапіраўся на падтрымку Масквы і Тэгерана, скінуты сіламі сірыйскай апазіцыі. Яшчэ незразумела, якім стане будучы дзяржаўны лад краіны і які курс яна абярэ ў знешняй палітыцы. «Пакуль сірыйцы святкуюць звяржэнне дыктатуры, краіна ўжо стала мішэнню ваенных дзеянняў знешніх сіл», – канстатуе Нікасія Cyprus Mail.
«У той час як ЗША наносілі ўдары па аб’ектах, якія могуць мець дачыненне да ІДІЛ, Турцыя абрала сваёй мэтай курдскія сілы, а Ізраіль – аб’екты, як мяркуецца, звязаныя з вытворчасцю або выкарыстаннем ракет і хімічнай зброі. Ізраіль таксама накіраваў войскі ў буферную зону, размешчаную за акупаванымі Галанскімі вышынямі. Тым часам заступнікі Асада – Расея і Іран – таксама заклапочаныя сваімі інтарэсамі. Тэгеран выказаў надзею на тое, што добрыя адносіны з Дамаскам працягнуцца, а з Масквы прагучаў сігнал аб тым, што Расея дасць адказ на любую спробу ўдараў па сваіх вайсковых базах», – піша кіпрская газета.
Праз чвэрць стагоддзя пасля пачатку працэсу перамоваў паміж Еўразвязам і дзяржавамі МЕРКАСУР (Бразілія, Аргенціна, Парагвай і Уругвай) бакамі дасягнута пагадненне аб зоне свабоднага гандлю. Яно заклікана стымуляваць гандаль за кошт зніжэння тарыфаў і спрашчэння правіл для ажыццяўлення інвестыцый. Да самага апошняга моманту Францыя, Італія і Польшча выказвалі свае сумневы. «МЕРКАСУР стратэгічна важны для Еўропы», – падкрэслівае варшаўская Rzeczpospolita.
«Еўразвязу неабходна пагадненне з МЕРКАСУР, паколькі яно ўмацуе яго пазіцыі ў свеце, у якім за лідарства сягоння змагаюцца дзве пратэкцыянісцкія дзяржавы – Кітай і ЗША. Еўразвяз павінен імкнуцца да ўзаемаразумення з краінамі-аднадумцамі і ствараць сумесна з імі архітэктуру свабоднага гандлю, бо менавіта Еўразвяз з’яўляецца найбуйнейшым экспарцёрам тавараў і паслуг. Але гэтыя гандлёвыя адносіны яму патрэбны яшчэ і таму, што яны азначаюць збліжэнне і ў іншых абласцях. У толькі што падпісанай дамове зафіксавана, што краіны МЕРКОСУР абавязваюцца не адыходзіць ад Парыжскай дамовы па клімаце, а таксама спыніць высечку лясоў», – адзначае польскае выданне.
Ультраліберальны прэзідэнт Аргентыны Хаўер Мілей ужо год як знаходзіцца ва ўладзе і, у адпаведнасці са сваімі перадвыбарнымі абяцаннямі, праводзіць у краіне палітыку жорсткай эканоміі. Тысячы людзей звольнены з дзяржаўнай службы, радыкальна ўрэзаны бюджэт, адменены субсідыі. Цюрыхская Tages-Anzeiger паказвае на ценявыя бакі палітыкі Мілея.
«Хаўер Мілей мае намер радыкальна знізіць умяшанне дзяржавы на карысць рынку, належачы на сляпую веру ў мерытакратыю: багатым стане той, хто больш і лепш працуе. Спрэчкі няма – ідэя слаўная, толькі вось яна, на жаль, занадта далёкая ад рэальнасці, якая склалася ў Паўднёвай Амерыцы – рэгіёне, у якім дабрабыт размеркаваны, мабыць, самым несправядлівым чынам у свеце. І Мілей тут нічога не зменіць, хутчэй наадварот. Ён не стварае новыя шанцы, але наадварот – узводзіць яшчэ больш высокія бар’еры. Прадпрымальнікі закрываюць свае фабрыкі, паколькі больш выгадна аказваецца імпартаваць тавары з-за мяжы. Канвееры сталі, цэлыя сем’і апынуліся на вуліцы. Колькасць беспрацоўных і маштабы беднасці растуць – гэта таксама адна з адметных рыс Аргенціны пасля года прэзідэнцтва Хаўера Мілея», – адзначае швейцарскае выданне.
Агляд сусветнай прэсы падрыхтавала Вольга Сямашка
