- Лукашэнка як «сябар» Кеніі
- Кава для Орбана: Еўразвяз на старце перамоваў аб уступленні Украіны
- Прамая лінія з Пуціным
Публікацыя кенійскага штотыднёвіка The East African пралівае святло на прычыны, па якіх улады Кеніі нечакана пагадзіліся прыняць у сябе Лукашэнку.
«Адміністрацыя прэзідэнта Руто аказалася ў даволі складанай знешнепалітычнай сітуацыі і адносіны з суседзямі нельга назваць асабліва добрымі. Лідары суседніх краін праігнаравалі запрашэнне на нацыянальнае свята «Дзень Рэспублікі» 12 снежня. У гэтым годзе адзначалася 60-я гадавіна незалежнасці Кеніі. І ў гэты момант удала падвярнуўся «белы сябар» – Лукашэнка, які, па задумцы ўладаў, павінен быў замяніць замежных гасцей і «выратаваць» прэстыж Руто. Задума, аднак, правалілася: Лукашэнка на святкаванні не застаўся (па сваіх прычынах), спешна пакінуў Кенію і абмежаваўся лістом з віншаваннямі», – піша кенійскае выданне.
Невялікі хітрык на саміце у Брусэлі праклаў шлях для пачатку перамоваў аб уступленні Украіны ў ЕЗ: прэм’ер-міністр Венгрыі Орбан пакінуў памяшканне для галасавання, выпіць кавы па прапанове Шольца, што дазволіла прыняць аднагалоснае рашэнне «за». Аднак рашэнне аб выдзяленні некалькіх мільярдаў на дапамогу Украіне да гэтага часу так і не прынята з-за супраціву Орбана. Тым не менш Брусель і Кіеў адсвяткавалі гістарычны дзень. «Палітычная значнасць гэтага кроку вялікая», – адклікаецца рымская газета La Repubblica.
«Ён абазначае важны паваротны момант – перш за ўсё, на фронце вайны паміж дэмакратыямі і таталітарнымі дзяржавамі. За апошнія месяцы нямала гаварылася аб вызначанай стомленасці Захада ў справе падтрымкі Украіны. Калі б кіраўнікі еўрапейскіх дзяржаў і ўрадаў таксама падзялялі згасаючую рашучасць у абароне дэмакратычнага парадку, назіраемую ў ЗША, то вета, накладзенае Орбанам на адкрыццё перамоваў з Украінай, дало б ім выдатную нагоду для бяздзейнасці, за якую ніхто не павінен быў бы несці адказнасць», – адзначае італьянскае выданне.
Два гады запар Пуцін не меў зносіны з народам і журналістамі ў рамках так званай «Прамой лініі». Аднак у чацвер гэты фармат быў адноўлены – упершыню з пачатку поўнамаштабнай вайны супраць Украіны. Некалькі крытычных пытанняў прамільгнулі было на экране на заднім плане, аднак агучаныя не былі. «Гэта было загадзя зрэжысіраванае дзейства – і нічога больш», – такімі высновамі дзеліцца турынская газета La Stampa.
«Вялізныя экраны, на якіх вялікімі літарамі зʼяўлялася тое, што звычайна нельга публічна прамаўляць услых – пачынаючы са слова «вайна» – былі закліканы стварыць ілюзію свабоднай дыскусіі. Расея, у якой кожны можа сказаць тое, што хоча, Расея, у якой ёсць дэбаты і свабода слова – і ўсё гэта «дзякуючы прэзідэнту, які дакладна ведае, што трывожыць народ». Пры гэтым усё, у тым ліку крытыка, знаходзіцца пад абсалютным кантролем, шоў адрэжысіравана да апошняй дэталі, а сцэнар стаў ужо класічным», – наракае італьянскае выданне.
У нядзелю ў Сербіі пройдуць парламенцкія і муніцыпальныя выбары. Шырокі праеўрапейскі шматпартыйны альянс «Сербія супраць гвалту» выступае супраць Сербскай прагрэсіўнай партыі дзейнага прэзідэнта Аляксандра Вучыча. У апошнія месяцы ў сталіцы праходзілі масавыя акцыі пратэсту супраць атмасферы гвалту ў краіне, падставай для якіх паслужылі некалькі выпадкаў масавай стральбы. Прэмʼер-міністр Сербіі Ана Брнабіч перасцерагае аб небяспецы гвалтоўных сутыкненняў. Бялградскі штотыднёвік Vreme лічыць, што з яе боку гэта – самая што ні на ёсць прыхаваная маніпуляцыя.
«Сваім выказваннем прэмʼер-міністр проста спрабуе знізіць яўку. Навошта ісці на выбары, калі на выбарчым участку можа адбыцца што заўгодна? Выказванне прэмʼер-міністра мае і яшчэ адну мэту. А менавіта – папярэдзіць грамадзян, што калі яны апынуцца змушанымі абараняць сваё волевыяўленне, то іх сустрэнуць дубінкі, слёзатачывы газ і шэрагі ваенізаваных падраздзяленняў. Вынікі выбараў павінны быць такімі, як скажа Вучыч – яшчэ да заяваў выбарчых камісій, – як тое і было падчас мінулага выбарчага цыклу. 17 снежня нешта павінна змяніцца», – адзначае сербскае выданне.
Вольга Сямашка, Беларускае Радыё Рацыя
