Беларусь узмацніла межы новымі свежымі падраздзяленнямі. Кіраўнікі ЦРУ і МІ-6: сусветны парадак пад пагрозай, нябачанай з канца Халоднай вайны. Украіна: а ці трэба было мяняць міністраў? Падрабязнасці свежых матэрыялаў замежнай прэсы даведаемся ў аглядзе Вольгі Сямашкі.
«Ва ўмовах эскалацыі напружанасці ва Усходняй Еўропе Рэспубліка Беларусь абвясціла аб значным нарошчванні сіл на мяжы з Украінай. Па словах дзяржсакратара Савета бяспекі Беларусі Аляксандра Вальфовіча, гэтая мера з’яўляецца адказам на асцярогі ваеннай правакацыі з боку Кіева», – назірае за сітуацыяй міжнароднае спецыялізаванае выданне для ваенных The Army Recognition.
„Гіпотэза пра наступальную аперацыю пацвярджаецца сістэматычным з’яўленнем апазнавальных знакаў на савецкай тэхніцы, якой карысталіся не толькі беларусы, але і расейцы, і ўкраінцы. Літара «Б» цяпер бачная на ўсіх фотаздымках транзітных транспартных сродкаў у гэтым раёне, што падагравае занепакоенасць украінцаў адносна немінучай атакі. У адказ на гэтыя падзеі беларускі ўрад ініцыяваў будаўніцтва новых абарончых рубяжоў. Гэтыя структуры прызначаныя для адбіцця магчымых наступаў і ўзмоцнены цяжкай тэхнікай. Адначасова Мінск павялічыў арсенал сродкаў барацьбы з беспілотнікамі, што стала рэакцыяй на больш актыўнае выкарыстанне гэтых сродкаў Украінай у апошніх аперацыях на тэрыторыі Беларусі. З іншага боку, Кіеў адхіляе абвінавачванні ў падрыхтоўцы наступу на Беларусь, сцвярджаючы, што Менск, магчыма, рыхтуецца да наступу. Гэтая эскалацыя адбываецца ў атмасферы, ужо напоўненай нявызначанасцю і недаверам паміж дзвюма краінамі. Эксперты па бяспецы мяркуюць, што гэтыя перамяшчэнні войскаў могуць азначаць працяглы перыяд напружанасці ў рэгіёне з падвышанай рызыкай ваенных інцыдэнтаў. Абарончыя дзеянні адной дзяржавы могуць успрымацца другой як падрыхтоўка да наступу, што спрыяе складанай для дэмантажу спіралі мілітарызацыі. Будучыня ўспышкі на паўночнай мяжы Украіны застаецца вельмі нявызначанай», – піша міжнароднае выданне.
«Светапарадак знаходзіцца “пад пагрозай, якой чалавецтва не бачыла з часоў халоднай вайны”», – прыводзіць ВВС словы кіраўніка брытанскай службы знешняй разведкі МІ-6 Рычарда Мура і яго заакіянскага калегі, дырэктара ЦРУ Уільяма Бернса.
„Па словах абодвух галоўных разведчыкаў, Лондан і Вашынгтон актыўна супрацоўнічаюць, каб адзіным фронтам “супрацьстаяць агрэсіўнаму напору Расеі і захопніцкай вайне Пуціна ва Украіне”. Іх сумесны артыкул на гэтую тэму выйшаў у Financial Times, з двума подпісамі, да гэтага часу нічога падобнага не публікавалася. Аўтары пішуць, што загадзя прадбачылі набліжэнне поўнамаштабнага ўварвання ва Украіну і “змаглі папярэдзіць міжнародную супольнасць”, каб дапамагчы Кіеву, раскрыўшы некаторую сакрэтную інфармацыю. Па абодва бакі акіяна супрацоўнікі ЦРУ і МІ-6 супрацьдзейнічаюць “бяздумнай дыверсійнай кампаніі”, якая праводзіцца Расеяй у Еўропе, адначасова спрабуюць знізіць напружанасць канфлікту на Блізкім Усходзе і змагаюцца з тэрорам, каб не дапусціць адраджэння “Ісламскай дзяржавы”. Няма ніякіх сумневаў у тым, што міжнародны светапарадак – збалансаваная сістэма, якая прывяла планету да адноснага міру і стабільнасці, паралельна забяспечыўшы рост узроўню жыцця, адкрыўшы новыя магчымасці і заклаўшы аснову для росквіту, – цяпер знаходзіцца пад пагрозай – большай, чым калі-небудзь з часоў халоднай вайны», – упэўненыя аўтары артыкула. У аснове асаблівых адносін паміж Вялікабрытаніяй і ЗША, на іх думку, ляжыць “паспяховая барацьба з гэтай пагрозай», – перадае брытанская служба навінаў.
Па выніках маштабных кадравых перастановак ва ўрадзе Украіны больш за палову міністэрстваў атрымалі новае кіраўніцтва. МЗС зараз узначальвае Андрэй Сібіга, які раней служыў намеснікам ранейшага кіраўніка МЗС Дзмітрыя Кулебы. Еўрапейская прэса – часткова з разуменнем, а часткова з трывогай – адзначае, што ў краіне, якая ўжо два з паловай гады дае адпор расейскаму агрэсару, назіраецца канцэнтрацыя ўлады ў адных руках. «Зяленскі абапіраецца на ўсё больш вузкае кола паплечнікаў», – канстатуе лонданская The Guardian.
«Крызісы нацыянальнага маштабу вылучаюць на пярэдні план лідараў, але, магчыма, ні адзін іншы лідар не змог бы так наэлектрызаваць украінскую і міжнародную грамадскасць, як гэта зрабіў ён. Пэўная канцэнтрацыя ўлады ў ваенны час непазбежная, але Зяленскаму, здаецца, зручней за ўсё кіраваць, атачыўшы сябе невялікай камандай, як ён ужо гэта рабіў у гады сваёй тэлевізійнай кар’еры. Лідары, якія знаходзяцца пад моцным ціскам, па зразумелых прычынах схільныя спадзявацца на давераных асоб і саюзнікаў. Але людзі жадаюць быць упэўненыя, што іх краіна, сутыкнуўшыся з велізарнай экзістэнцыйнай пагрозай, максімальна выкарыстоўвае патэнцыял сваіх талентаў», – адзначае The Guardian.
Паралімпійскія гульні ў Парыжы завяршыліся ўражлівай цырымоніяй закрыцця. “Цяпер за прызнаннем і апладысментамі павінны рушыць услед прыняцце і дзеянні”, – заявіў старшыня Паралімпійскага камітэта Эндру Парсанс. Берлінская Der Tagesspiegel спадзяецца на тое, што гэтыя гульні падзейнічаюць доўгатэрміновы эфект.
«Парыж прадэманстраваў беспрэцэдэнтны скачок, уплыў якога распаўсюдзіўся далёка за межы месцаў правядзення спаборніцтваў – і надаў гульням новае вымярэнне. Застаецца адкрытым пытанне аб тым, у якой ступені спартовы свет і палітыка ў цэлым скарыстаюцца гэтым імпульсам. Навошта? Для таго каб забяспечыць поўныя трыбуны на маючых адбыцца чэмпіянатах Еўропы і свету, якія пройдуць за межамі брэнда Паралімпійскія гульні. Для таго, каб садзейнічаць інклюзіўнасці. І, чыста прагматычна, для таго каб зрабіць масавыя віды спорту больш інклюзіўнымі. Калі б людзям з абмежаванымі магчымасцямі быў прадастаўлены доступ да спорту ва ўсім свеце, то гэта, з аднаго боку, было б само сабой зразумелым, а з другога – стала б сапраўднай рэвалюцыяй», – падкрэслівае нямецкае выданне.
Беларускае Радыё Рацыя
