- З польска-нямецкага памежжа: адзін прытулак прымае імігрантаў, якіх Польшча прымае з Нямеччыны
- Пакуль немагчыма сказаць, як паўплывае ўзмацненне правага лагера ў Еўропе на падтрымку Украіны
- Урад Гішпаніі мае намер прыняць пакет законаў, накіраваных на ўзмацненне абароны дзяцей і падлеткаў у інтэрнэце
«Януш і Барташ Сульчэўскія – людзі вялікага сэрца. Бацька і сын маюць вялікі вопыт дапамогі людзям. Іх сацыяльны кааператыў, які дзейнічае з 2005 года ў Любушскім ваяводстве, сутыкнуўся з той жа праблемай міграцыі, якая закранула цэнтр у Зялёнай Гуры, дзе з пачатку гэтага года ўсё больш людзей арабскага, азіяцкага і афрыканскага паходжання, высланых з Германіі, патрабуюць дапамогі», – перадае польскае выданне Тysol.
«Фэдэральная паліцыя Нямеччыны прызнала, што за першыя чатыры месяцы гэтага году яна выслала ў Польшчу 3578 чалавек, якія знаходзіліся ў Нямеччыне. Але травень, на думку людзей, якія займаюцца дапамогай бездапаможным замежнікам, быў самым складаным месяцам у гэтай справе. Таму баяцца, што выгнаных немцамі яшчэ больш павялічыцца. Нарэшце, патрэбна дапамога горада і ўсведамленне праблемы. Месяцамі на Любушчыне кіпіць і трывога, але ўлады не жадаюць нічога чуць пра праблемы. Памежная служба ў Тупліцы, якая бярэ на сябе гэтых высланых з Нямеччыны людзей, магчыма нават дзейнічаючы добрасумленна, проста дае ім у рукі паперку з пунктамі дапамогі для імігрантаў. Але які сэнс, калі закусачныя працуюць толькі з 7.00 да 15.00 і не маецца жытла. У правінцыі павінны быць кругласутачныя ўстановы дапамогі людзям, высланым з Германіі, якія часта знаходзяцца ў дрэнным стане. Так мігранты і трапляюць у прытулак да Сульчэўскіх. Тым часам з’явіліся дакументы, якія сведчаць аб тым, што Германія карыстаецца нерашучасцю польскіх уладаў і прынцыпова вырашае высылаць людзей без дакументаў у Польшчу. Пакуль Нямеччына не выганяе жанчын і дзяцей у Польшчу. Новая зʼява – значнае павелічэнне долі людзей, якія размаўляюць на персідскай мове», – піша польскае выданне.
Пакуль немагчыма сказаць, як паўплывае ўзмацненне правага лагера ў Еўропе на падтрымку Украіны – бо гэта адно з пытанняў, па якіх у партый няма адзінага меркавання. Тым не менш, еўрапейская прэса назірае пэўную тэндэнцыю. «Вынікі выбараў сталі прынадным кавалкам для расейскай прапаганды», – заўважае міланская Corriere della Sera.
«Хоць праўкраінская большасць у асноўным і захавалася, аднак уздым ультраправых выклікаў у Расеі сапраўдную эйфарыю. Першым, хто падняў келіх, стаў Марат Башыраў, самаабвешчаны прэмʼер-міністр так званай Луганскай Народнай Рэспублікі. Маўляў, гэтыя выбары сталі доказам таго, што еўрапейскія грамадзяне не жадаюць ваяваць супраць Расеі. А даволі вядомы Дзмітрый Мядзведзеў заявіў, што сумныя вынікі Макрона і Шольца нібыта сталі адлюстраваннем іх нікуды не прыдатнай палітыкі падтрымкі ўкраінскіх уладаў», – адзначае італьянскае выданне.
Пасля аглушальнай перамогі правага Нацыянальнага абʼяднання Марын Ле Пэн на выбарах у Еўрапарламент уся Францыя ўзрушана. У нядзелю прэзідэнт Макрон заявіў аб роспуску Нацыянальнага сходу – і прызначыў перавыбары на 30 чэрвеня і 7 ліпеня. Пакуль еўрапейская прэса разважае пра тое, наколькі разумным было гэтае рашэнне, старшыня кансерватыўнай партыі Рэспубліканцы Эрык Сьоці таксама падліў масла ў агонь, выказаўшы свой намер супрацоўнічаць з Нацыянальным абʼяднаннем. Партал LB.ua не ўпэўнены ў тым, што разлік французскага прэзідэнта апраўдаецца.
«Загадзя выцягнуўшы туз з рукава, Макрон пазбавіў апанентаў трох гадоў на разгойдванне французскага грамадства і падрыхтоўку да прыходу да ўлады. Закінуты ў ліпені ў крэсла прэмʼер-міністра Бардэла можа расчараваць французаў, якія чакаюць ад Нацыянальнага абʼяднання французскага цуду і вырашэння ўсіх праблем. Так пазіцыі ультраправых аслабнуць, а перспектыва перамогі Ле Пэн у 2027 годзе стане яшчэ больш ілюзорнай. Застаецца два пытанні: ці сапраўды Макрон плануе разабрацца з апанентамі за кошт французскага грамадства, і так нацярпелага нямала за гады непапулярных рэформаў, і чаму ён так упэўнены ў тым, што Бардэла не справіцца з задачай? А раптам французам спадабаецца новы прэмʼер?», – задаецца рытарычным пытаннем украінскае выданне.
Урад Гішпаніі мае намер прыняць пакет законаў, накіраваных на ўзмацненне абароны дзяцей і падлеткаў у інтэрнэце. Так, заводзіць акаўнты ў сацыяльных сетках можна будзе толькі з 16 гадоў, відэагульні з выпадковымі ўзнагародамі і прызамі (лутбоксы) будуць даступныя карыстальнікам толькі з 18 гадоў; сярод непаўналетніх будуць праводзіцца мерапрыемствы па прафілактыцы інтэрнет-залежнасці. Вытворцаў гаджэтаў абавяжуць убудоўваць у сваю прадукцыю інструменты для бацькоўскага кантролю, таксама павінны будуць укараняцца механізмы для ацэнкі ўзросту карыстальнікаў. Барселонская El Periódico de Catalunya не верыць у тое, што новы закон зможа штосьці кардынальна змяніць.
«Бацькоўскі кантроль – вось слабое месца ў гэтым законапраекце. Бо ніхто іншы, як бацькі дазваляюць сваім дзецям карыстацца гэтымі тэхналогіямі у занадта раннім узросце. Чакаць, што яны будуць выкарыстоўваць новыя рэсурсы ў будучыні для ажыццяўлення адказнага кантролю – безпадстаўна. Тое ж самае датычыцца і супрацоўніцтва з вытворцамі прылад і лічбавых платформаў, чые прадукты распрацоўваліся з відавочным намерам прыцягваць увагу карыстальнікаў. Эфектыўны кантроль ідэнтыфікацыі кожнага лічбавага карыстальніка магчымы. Але ён будзе багаты небяспекамі з пункта гледжання прыватнасці», – папярэджвае каталонскае выданне.
Вольга Сямашка, Беларускае Радыё Рацыя
