- Буферная зона на польска-беларускай мяжы застаецца
- Пратэсты ў Грузіі: якім курсам пойдзе краіна?
- Францыя: вось-вось упадзе ўрад?
“Буферная зона на польска-беларускай мяжы будзе дзейнічаць найбліжэйшыя тры месяцы. Таму што “прычыны застаюцца“, – піша беластоцкая газета bialystok wyborcza.
«Кіраўнік МУС тлумачыць, што тое, што адбываецца на мяжы з Беларуссю, па-ранейшаму з’яўляецца элементам гібрыднай вайны. Міністр унутраных спраў і адміністрацыі Томаш Сямоняк паведаміў, што ўрад плануе пашырыць буферную зону на польска-беларускай мяжы на Падляшшы. Пра гэта ён паведаміў на прэс-канферэнцыі, прысвечанай планам паліцыі на наступны год.
Буферная зона на польска-беларускай мяжы захаваецца. Сямоняк нагадаў, што людзі, якія спрабуюць перасекчы польска-беларускую мяжу, эксплуатуюцца беларускім рэжымам, які падтрымліваецца Расеяй. Праект пастановы, паводле якой працягласць буфернай зоны падаўжаецца яшчэ на тры месяцы, вынесены на тэрміновыя кансультацыі, у тым ліку з няўрадавымі арганізацыямі. Буферная зона ўздоўж польска-беларускай мяжы дзейнічае з 13 чэрвеня ў Гайнаўскім павеце. Яна ахоплівае мяжу на ўчастку даўжынёй 60,67 км, размешчаным у межах тэрытарыяльнага дыяпазону пагранічных заставаў у Нараўцы, Белавежы, Дубічах Царкоўных і Чэрэмсе. У сувязі з увядзеннем гэтай часовай забароны на знаходжанне на мяжы грамадскія арганізацыі, якія аказваюць гуманітарную, медыцынскую і юрыдычную дапамогу на польска-беларускай мяжы, падкрэсліваюць, што яна парушае заканадаўства і робіць немагчымым аказанне дапамогі імігрантам. Амбудсмен таксама выклаў пазіцыю адносна дзеяння зоны. Ён падкрэсліў, што не адмаўляе неабходнасці прыняцця мер, якія спрыяюць павышэнню ўзроўню бяспекі. Пры гэтым ён адзначыў, што ўвядзенне рэгламентаў можа прывесці да рызыкі парушэння правоў чалавека і паглыблення гуманітарнага крызісу на мяжы з Беларуссю. У лістападзе пагранічнікі зафіксавалі ад 20 да 70 спроб перасячэння мяжы ў недазволеных месцах, часам іх было па некалькі ў суткі. Пераважная большасць людзей, якія нелегальна перасякаюць мяжу, вяртаюцца ў Беларусь. 28 лістапада было знойдзена цела яшчэ аднаго замежніка, які загінуў на польскім баку мяжы”, – піша беластоцкая газета.
Заява грузінскага ўрада аб тым, што ён прыпыніць працэс збліжэння з Еўрапейскім саюзам, выклікала ў Грузіі шырокія пратэсты. Ужо некалькі дзён запар дзясяткі тысяч людзей па ўсёй краіне выходзяць на вуліцы; у Тбілісі кожную ноч адбываюцца сутыкненні дэманстрантаў з паліцыяй. Краіна апынулася на ростанях – у плане як унутранай, так і знешняй палітыкі. Балгарскі партал Дневник разглядае два варыянты.
«Адзін з магчымых сцэнароў развіцця падзей заключаецца ў тым, што Грузінская мара з блаславення Расеі жалезнай рукой задушыць пратэсты. За гэтым рушаць услед арышты, паказальныя працэсы і пераследы грамадзянскай супольнасці, і тут у дапамогу – нядаўна прыняты закон аб замежных агентах. Іншы варыянт – паўтарэнне каляровых рэвалюцый 2000-х гадоў або – у самым горшым выпадку – Майдана 2013-2014 гадоў. Найлепшым сцэнарам былі б новыя выбары пры ўдзеле міжнародных назіральнікаў», – піша балгарскае выданне.
У Францыі выліўся ўрадавы крызіс: пасля таго як прэм’ер-міністр Мішэль Барнье правёў у абыход парламента частка праекту бюджэту, левыя апазіцыйныя партыі ўзнялі пытанне аб вотуме недаверу ўраду. Галасаванне можа адбыцца ўжо ў сераду, і за адмову кабінету ў даверы можа прагаласаваць ультраправая партыя Нацыянальнае аб’яднанне. Аглядальнікі ўскладаюць віну за тое, што адбываецца, на некалькіх актараў. «Не выключана, што правадыркай партыі Нацыянальнае аб’яднанне рухаюць матывы асабістага характару,» – мяркуе турынская La Stampa.
«Марын Ле Пэн ставіцца ў віну растрата сродкаў Еўрапарламента: у выпадку прызнання вінаватай ёй пагражае турэмнае зняволенне тэрмінам на пяць гадоў, а таксама забарона на занятак палітычнай дзейнасцю на чарговыя пяць гадоў. Прыгавор будзе вынесены вясной, і ён цалкам можа перашкодзіць ёй балатавацца на прэзідэнцкіх выбарах 2027 года. Правакуючы цяпер парламенцкі крызіс і перашкаджаючы фармаванню ўрада, Ле Пэн, магчыма, спрабуе справакаваць дзяржаўны крызіс (Эманюэль Макрон не можа распусціць парламент да чэрвеня наступнага года!). Таму Ле Пэн патрабуе адправіць прэзідэнта ў адстаўку, а заадно правесці ў бліжэйшыя месяцы датэрміновыя парламенцкія выбары», – піша італьянскае выданне.
За некалькі тыдняў да заканчэння прэзідэнцкага тэрміна Джозэф Байдэн памілаваў свайго сына Хантэра. І гэта нягледзячы на тое, што ён неаднаразова заяўляў, што не зробіць гэтага. З яго сынам абышліся несправядліва, а абвінавачанні былі палітычна матываванымі, – так прэзідэнт абгрунтаваў сваё рашэнне. Хантэр Байдэн парушыў закон аб захоўванні зброі і прызнаў сябе вінаватым у падатковых злачынствах. Капенгагенская Kristeligt Dagblad заўважае, што прорва паміж рознымі пластамі грамадства толькі паглыбляецца.
«Адной з найважнейшых тэм выбарчай кампаніі была дыстанцыя паміж элітай і народам. Памілаванне Байдэна і Трампа ясна дэманструе, што гэтая дыстанцыя існуе. Калі вы блізкія да прэзідэнта, то для вас у прававой сістэме, магчыма, будуць дзейнічаць іншыя правілы. Такое разуменне права натуральным чынам падрывае давер грамадзян да дэмакратыі. Гэта павінна даць ежу для разважанняў – прычым як дэмакратам, так і рэспубліканцам. Калісьці іх продкі пакінулі старую Еўропу, дзеля таго, каб пабудаваць лепшы свет. Свет, у якім каралі не карысталіся б адмысловымі прывілеямі», – піша дацкае выданне.
Вольга Сямашка, Беларускае Радыё Рацыя
