Чаму б Азаронка не ўзялі на маскоўскую тэлевізію, альбо вымушаныя былі б яго перавыхаваць. Аб прапагандзе лукашэнкаўскай і таксама расейскай гутарым сёння з нашай госцяй.
Гэта расейская журналістка Фарыда́ Курбангале́ева. Спачатку яна працавала на тэлевізіі ў сваім родным Татарстане, пазней сем гадоў вяла галоўныя навіны на „Россия-1“. Пасля поўнамаштабнага ўварвання Расеі на тэрыторыю Украіны – не змагла больш там працаваць. Аб прапагандзе ды «беларускім пытанні ў Расеі» з ёй гутарыць Улад Грынеўскі.
РР: У мяне была такая гісторыя, у нас Азаронак у Беларусі ёсць такі, ён, здаецца, зараз таксама нешта там робіць на канале Салаўёва. І я размаўляў з людзьмі, і вось у размове таксама прыгадваю гэтага Азаронка, а мне чалавек гаворыць: „Пра каго ты ўвогуле гаворыш? Я не ведаю, пра каго ты гаворыш, ну я не гляджу тэлебачанне, я не ўяўляю, пра каго ты гаворыш“. Фарыда, ці не ёсць так, што ліберальны асяродак больш увагі надаюць Салаўёву, Скабеевай, Азаронкам, чымся сапраўды глядзяць іх людзі? Мне здавалася, што, ведаеце, усюды побач гэта Скабеева, а на самай справе рэйтынгі праграмы Скабеевы гэтай „60 хвілін“ яны зусім невысокія.
— Я, напрыклад, таксама, шчыра кажучы, здзіўленая. Я думала, што ў іх высокія рэйтынгі ў праграмы. У любым выпадку, на пачатку поўнамаштабнага ўварвання ў іх рэйтынгі былі вельмі высокія. Я б сказала, яны якраз выраслі на гэтай хвалі. Гэта, відаць, было звязана з тым, што расейцы праяўлялі вялікую цікавасць да таго, што адбываецца ва Украіне. Але ўсё гэта было навінкай, востра. Зразумела, што цяпер вайна ўжо стала руцінай.
Складана гэта сказаць. У любым выпадку, гэтая прапаганда ёсць, і яна працуе. Кожны вечар, незалежна ад таго, які рэйтынг у гэтай праграмы, гэтая жанчына і яе муж, яе калегі, такія як Салаўёў, Кісялёў, калегі з Першага канала і іншых прапагандысцкіх каналаў, робяць сваю чорную працу. Нават у фонавым рэжыме тое, што яны кажуць, пранікае ў чые-небудзь мазгі, разбурае чые-небудзь душы і г.д., дэзінфармуе. На мой погляд, гэта наносіць велізарную шкоду. Натуральна, нядзіўна, што мы звяртаем на гэта вялікую ўвагу.
З іншага боку, чаму мы так пільна сочым за гэтымі прапагандыстамі? Яны ж нічога не кажуць ад сябе. Яны транслююць выключна пазіцыю ўлады. І зразумела, што перад кожным выпускам у іх праходзіць некалькі нарадаў, на якіх яны дэталёва абмяркоўваюць не толькі, якія тэмы павінны ўвайсці ў выпуск, але і якія фразы, выразы, словы павінны або не павінны выкарыстоўвацца ў гэтым выпуску. Усё абмяркоўваецца да драбніц. І таму, калі мы назіраем за іх працай у кадры, мы можам скласці ўяўленне пра тое, што ж у Крамлі думаюць, якія новыя тактыкі і стратэгіі вынаходзяць, каб вайна працягвалася, каб насельніцтва было падманутае. У нас, магчыма, ёсць свая прафесійная дэфармацыя, свой прафесійны інтарэс.
Але я баюся, недаацэньваць іх уплыў на свядомасць расейцаў не варта, разумееце? Тут вось які момант: чыста псіхалагічны. Магчыма, калісьці іх актыўна глядзелі ў 2022 годзе, а потым усе адмовіліся, сказалі: “Нам трэба дзяцей выхоўваць, жыццё працягваецца”, і гэтак далей. Але нават калі чалавек увечары прыйшоў, уключыў тэлевізар, там гэтыя Скабеева і Папоў, і выключыў, ён ужо разумее, што ў дзяржаве ўсё стабільна: вайна працягваецца, Уладзімір Пуцін ва ўладзе, усё добра, Расея моцная, непераможная, ніхто яе не паставіць на калені. Гэтага ўжо дастаткова, каб падтрымліваць у людзях пасіўнасць, нежаданне браць адказнасць за сваё жыццё, інфантылізм, змірэнне і пакорлівасць. Нават гэтага можа быць дастаткова: уключыў — выключыў — усё нармальна, усё ідзе сваім парадкам. Нават у гэтым я бачу пэўную шкоду. Я думаю, што нельга недаацэньваць уплыў расейскай прапаганды на свядомасць расейцаў, якія б ні былі рэйтынгі.
Цалкам слухайце ў далучаным гукавым файле:
Інфармацыя сёння больш пераходзіць у інтэрнэт. Але ж і захоўваюцца тэндэнцыі. Дзяржаўныя сацыялагічныя агенцтвы ў Расеі пераконваюць, што расейцы вераць тэлевізіі. Напрыклад, леташнія сацапытанні паказваюць, што каля 53% кажуць, што давяраюць, а 29% хутчэй не давяраюць дзяржаўнай тэлевізіі.
Беларускае Радыё Рацыя
