BY
PL
EN

Беларускае Радыё Рацыя. 98,1 FM – Беласток, Гародня. 99,2 FM – Берасце

Радыё ONLINE

Зміцер Балкунец: Абсалютна рэальна нават сёння — скончыць вайну за 24 гадзіны

Чым завершыцца трэцяя сусветная вайна? Як можна скончыць вайну за 24 гадзіны? Ці магчымы распад Расеі? Ці можна спадзявацца на перамогу Украіны? Гэтыя і іншыя пытанні абмяркоўваліся з госцем Беларускага Радыё Рацыя — з палітолагам Змітром Балкунцом:

РР: Зараз па сутнасці ідзе трэцяя сусветная вайна. Чаго чакаць у недалёкім будучыні?

— Я думаю, што будзе цікавы 2025 год у плане таго, што могуць быць пастаўлены некаторыя новыя планы або новыя працэсы, якія могуць прывесці да завяршэння вайны ў Украіне, улічваючы, што выбары ў ЗША скончыліся. Для Трампа, мне здаецца, працягваць вайну, падтрымліваць Украіну будзе пытаннем рэтарычным, бо Трамп — гэта бізнэсмэн, які не любіць прайграваць, трэба разумець. Трампа ўспрымаюць як прарасійскага, але ён праамерыканскі, а не прарасійскі. Трамп будзе абараняць свае інтарэсы, і ён будзе рабіць усё магчымае, каб выйграць сваю пазіцыю. Ён урэшце рэшт, напэўна, не будзе працягваць кампанію, якую праводзіў Байдэн.

ЗША будуць спрабаваць дамовіцца з Украінай і Расеяй, каб вайну як-небудзь скончыць, магчыма, шляхам некаторых тэрытарыяльных саступак. А Пуцін хоча з Трампам і з Кітаем, напэўна, сесці ў тры крэслы і дамовіцца пра падзел свету, як гэта было пасля 1945 года. Я мяркую, што гэта можа быць такі ж сцэнар. На мой погляд, Трамп шмат разоў казаў, што ён хоча і можа скончыць вайну за 24 гадзіны. Мне здаецца, гэта абсалютна рэальна нават сёння — скончыць вайну за 24 гадзіны. Для гэтага можна выставіць публічны ўльтыматум Расеі з боку ЗША і Вялікабрытаніі. І для гэтага можна заблакаваць два выхады ў акіян, якія знаходзяцца ў Басфоры і ў праліве паміж Швецыяй і Даніяй.

Але для гэтага павінна быць палітычная воля з боку ЗША, Вялікабрытаніі і Францыі, якія валодаюць адпаведнымі тэхналогіямі. І ў такой сітуацыі Пуцін апынецца ў поўнай ізаляцыі, у гандлёвай ізаляцыі, бо па гэтых марскіх калідорах выходзіць у мора больш за 60% усіх грузоў, якія Расея прадае. Гэта будзе блакада. Так, гэта парушэнне канвенцый, але і Расея таксама парушыла міжнародныя канвенцыі. Гэта была б вельмі жорсткая перагаворная пазіцыя, але ў той жа час мірная. Але наўрад ці хто-небудзь у Еўропе на гэта пойдзе, бо ўсе гандлююць з Расеяй.

Калі мы паглядзім на гандлёвы аб’ём, колькі Еўропа прадае Расеі, не наўпрост, а праз пасярэднікаў, то нічога не змянілася з 2022 года. Яны актыўна гандлююць, яны зарабляюць грошы, і на вайне яны зарабляюць добрыя грошы. Вайна для многіх стала выгадным інструментам. Таму, напэўна, свет, канешне, не вернецца ў тую кропку, у якой ён быў да 2022 года. Ён зменіцца пасля гэтага пытання, але што будзе далей? Калі паглядзець глабальна, для ЗША, Вялікабрытаніі і Еўрасаюза, то, у тым ліку, Расея не з’яўляецца якой-небудзь сур’ёзнай пагрозай. Эканамічнай пагрозай і ворагам нумар адзін для гэтых краін з’яўляецца Кітай.

ЗША не разглядаюць, на мой погляд, Расею як сур’ёзную небяспеку, толькі з пункту гледжання наяўнасці ядзернай зброі. З пункту гледжання эканомікі гэта рэгіянальная дзяржава, каля 3 з хвосцікам працэнтаў ВУП. Гэта не аказвае вялікага ўплыву. А Кітай мае вялікае значэнне для ЗША, і гэта канкурэнт. І ЗША, напэўна, не хацелі б рассекчы Расею, бо ім трэба мець баланс у гэтым плане. І для Расеі, паміж іншым, у той сітуацыі, дзе яна зараз знаходзіцца, санкцыі прывялі да таго, што Расея, быццам, павярнулася на ўсход, да Кітая. Я думаю, што гэта іх не радуе…

РР: Ці можна чакаць перамогі Украіны?

— Я думаю, што Украіна перамагла ў тым плане, што за тры гады яна даказала, што яна змагаецца, яна існуе як незалежная дзяржава, яна хоча мець незалежнасць. Пытанне ў тым, што яна страціла тэрыторыі, якія цяпер кантралюе Расея. Гэта пытанне можа быць адкладзена ў часе, але нават калі Украіне прыйдзецца гэтымі тэрыторыямі ахвяраваць дзеля заключэння нейкага дамоўленасці, гэта не значыць, што яна прайграла. Гэта будзе азначаць, што яна ўсё роўна перамагла, бо ў вачах міжнароднай супольнасці Расея з’яўляецца агрэсарам, а Украіна абараняла сваю тэрыторыю. У гэтым плане я лічу, што перамога ўсё ж такі жыве ў галавах, а не ў нейкіх межах, якія на працягу многіх стагоддзяў рухаліся то ў адзін бок, то ў другі…

Цалкам слухайце ў далучаным гукавым файле:

Беларускае Радыё Рацыя