Што дадае папулярнасці расейскаму прапагандысту? Дасціпныя, не сухія выказванні, прыемны (праўда, пра гэта можна паспрачацца, гледзячы на некаторых аматараў бабрыных галоў на навагоднім стале) выгляд, максімальна эмацыйная манера падачы інфармацыі і яе аналіз. Але гэта тое, што, так бы мовіць, ляжыць на паверхні і ўспрымаецца вачыма і вушамі. А ёсць папулярнасць з найвышэйшай ступенню даверу, захапленне на грані благагавення, кожная фраза, як адкрыццё. І справа толькі ў адным факце біяграфіі – прапагандыст мае духоўны сан. А вуснамі айца, на думку многіх істотна і фанатычна веруючых, якія часта атаясамліваюць святара з самім Госпадам Богам, „таки глаголет истина”.
Рос сабе звычайны львоўскі хлопец, у пятнаццаць гадоў паступіў у Маскоўскае сувораўскае ваеннае вучылішча, потым у ваенны інстытут Мінабароны СССР у Маскве на факультэт спецпрапаганды (як у ваду глядзеў, што спатрэбіцца!), хоць вучобу не скончыў (дробязь — праслуханыя лекцыі назбіраліся і засталіся ў ягонай галаве, бы радыяцыя ў арганізме). Лёс набліжаў юнака да духоўнай кар’еры віўбатай сцежкай: ад грузчыка да царкоўнага вартаўніка, што, верагодна, і паўплывала на ягоны канчатковы выбар жыццёвага шляху. З Кіеўскай духоўнай семінарыяй таксама да канца не склалася – яго адлічылі за прагулы.
Хоць далей няскончаная адукацыя не перашкодзіла яму спачатку высвяціцца ў сан дыякана, а потым і святара. Служыў у адным з львоўскіх храмаў УПЦ Маскоўскага патрыярхата, чытаў лекцыі ў Львоўскай багаслоўскай акадэміі, пераехаў у Кіеў і 8 гадоў быў настаяцелем храма ў сталіцы. У 2013 годзе пачаў весці місіянерскія перадачы на канале «Кіеўская Русь», дзе паціху ўкладваў у вушы пастве пракрамлёўскія наратывы. А ў 2014 годзе, калі народ Украіны на Майдане адназначна абраў свой шлях, наш львавянін з’ехаў у РФ. Адтуль было бяспечна паліваць брудам былую Радзіму, чыім грамадзянінам ён яшчэ фармальна заставаўся. І зусім беспакарана – пасылаць праклёны ў адрас
цэлага народа.
Ці варта казаць, каго «страціла» Украіна? Шоўмэн ад РПЦ і зараз раздае парады акупантам, як правільна забіваць украінцаў, каб было “скрэпна”: без малітвы пакеты «Градаў» не зараджаць. Калі спытаць праваслаўных расейцаў, хтосамы ўплывовы святар у Расеі – несумненна агент Міхайлаў (патрыярх Кірыл), а самы папулярны – студэнт факультэта спецпрапаганды і львоўскі грузчык –
протаіерэй Андрэй Ткачоў. Як ні абсурдна гучыць, вайна дае магчымасць Украіне ачышчацца ад смецця. А па той бок мяжы агрэсіўная ахінея стэндапера ў рызе дапамагае выпальваць і без таго хворыя мазгі расейцаў, бо такімі лёгка маніпуляваць. Сапраўды, зорный час.
Ліза Ахроменка, Беларускае Радыё Рацыя
