Злучаныя Штаты і Ізраіль пакуль не здолелі ўсталяваць поўны кантроль над паветранай прасторай Ірана. Пра гэта піша ваенны аналітык і галоўны рэдактар выдання The War Zone Тайлер Рагавэй.
Паводле яго ацэнкі, гаворка ідзе толькі пра лакальную перавагу ў асобных раёнах. Іранская сістэма супрацьпаветранай абароны па-ранейшаму ўяўляе сур’ёзную пагрозу для авіяцыі саюзнікаў.
Аналітык адзначае, што сцвярджэнні пра поўнае панаванне ў небе над Іранам з’яўляюцца перабольшанымі. Афіцыйных заяваў з боку амерыканскіх вайскоўцаў пра дасягненне поўнай перавагі ў паветры таксама не было.
Разам з тым ЗША і іх саюзнікі паступова змяняюць тактыку аперацый. Калі раней удары наносіліся пераважна далёкабойнымі боепрыпасамі па-за зонай дзеяння іранскай супрацьпаветранай абароны, то цяпер пачаўся пераход да прамых авіяўдараў над тэрыторыяй Ірана. Гэта дазваляе значна павялічыць колькасць паражаных мэтаў і выкарыстоўваць цяжкія боезапасы, у тым ліку бомбы для знішчэння ўмацаваных падземных аб’ектаў.
Старшыня Аб’яднанага камітэта начальнікаў штабоў ЗША генерал Дэн Кейн паведаміў, што на гэтым этапе аперацыі выкарыстоўваюцца высокадакладныя бомбы, у прыватнасці сістэмы JDAM, а таксама іншыя віды ўзбраення для ўзмацнення ціску на іранскія ваенныя аб’екты.
Аднак пераход да прамых атак павялічвае рызыкі для авіяцыі кааліцыі. Найбольшую небяспеку ўяўляюць мабільныя сістэмы супрацьпаветранай абароны Ірана, якія могуць хутка змяняць пазіцыі і раптоўна атакаваць самалёты. Асаблівую занепакоенасць выклікаюць комплексы з электроаптычнымі і інфрачырвонымі сістэмамі навядзення, якія цяжэй выявіць і падавіць.
Акрамя таго, ва ўсходняй частцы Ірана значная частка сістэм супрацьпаветранай абароны застаецца практычна некранутай. Таму палёты амерыканскіх і ізраільскіх самалётаў у гэтым рэгіёне звязаныя з падвышанай небяспекай.
Для падаўлення іранскай супрацьпаветранай абароны выкарыстоўваюцца спецыялізаваныя знішчальнікі з супрацьрадыёлакацыйнымі ракетамі AGM-88, а таксама беспілотнікі MQ-9 Reaper, якія займаюцца пошукам і знішчэннем наземных мэтаў.
Эксперты падкрэсліваюць, што нават пры наяўнасці сучасных тэхналогій і частковай перавагі ў паветры рызыкі для авіяцыі застаюцца высокімі. Поўнае панаванне ў небе над Іранам пакуль не дасягнута і бліжэйшым часам выглядае малаверагодным.
