Mimo światowego uznania, nadal przebywa w kolonii karnej №9 w Gorkach. Reżim Łukaszenki skazał go na 10 lat więzienia za działalność na rzecz narodu białoruskiego. Podstawę do tego stanowiły dwa artykuły: art. 228 Kodeksu karnego — przemyt oraz część 2 art. 342 Kodeksu karnego — finansowanie działań zbiorowych rażąco naruszających porządek publiczny.
Jego przyjaciele i współpracownicy z Centrum Obrony Praw Człowieka „Wiasna” walczą o jego uwolnienie, wspominają o nim podczas międzynarodowych konferencji, organizują akcje solidarności itp.
W Europie, w XXI wieku, laureat Nagrody Nobla znajduje się w trudnych warunkach, w odosobnieniu, nie ma od niego żadnych informacji, żadnych telefonów, żadnych listów. Nie jest jasne, czy w ogóle żyje. Zadawanie takich pytań jest bardzo ważne, ponieważ jeśli światu zostanie przekazana niewielka ilość informacji, wielu może pomyśleć, że w zasadzie wszystko jest w porządku.
Aleś to nie tylko szef organizacji Centrum Praw Człowieka „Wiasna”, to przede wszystkim uczciwy, szczery człowiek, który całe życie walczy o nasz kraj, wartości demokratyczne i język. Dlatego był kilkakrotnie nominowany i ostatecznie otrzymał tę Pokojową Nagrodę, na którą zdecydowanie zasłużył.
Wiadomo, że Aleś ma problemy zdrowotne, a w związku z brakiem opieki medycznej jego stan zdrowia się pogarsza. Należy pamiętać, że dla Alesia to drugi wyrok, drugi raz przebywa w więzieniu. Mimo wszystko, Aleś jest osobą bardzo doświadczoną i odważną i jest moralnie gotowy na takie próby, więc jest mu trochę łatwiej, ale często trafiał do SHIZA i PKT (cela o zaostrzonym reżimie ‒ przyp. red.) i są to dodatkowe komplikacje.
Reportaż o Alesiu Bialackim „Czekają nas lepsze czasy” można posłuchać na: racyja.com
Białoruskie Radio Racyja
