We środę pod bramą białoruskiego konsulatu na skwerze Wolnej Białorusi zebrało się ponad trzydzieści osób – Białorusinów, dla których 29 października 1937 roku pozostaje czarną datą w nowożytnej historii.
Uczestnicy akcji tak mówią o tym wydarzeniu:
– To straszne wydarzenie z 1937 roku rezonuje do dziś. Wszystko, co reżim robi w Białorusi, jest kontynuacją tych nieodpokutowanych lat i dekad naszej historii. Jeśli nie wyciągniemy wniosków z naszej historii, będziemy następować na te same grabie. Może nie w tak strasznym stopniu, ale tak niszczy się naród białoruski.
– Obecny reżim Łukaszenki nie rozstrzeliwuje masowo, ale nadal niszczy Białorusinów. Katowania, więzienia, śmierć w niewoli, zakaz inicjatyw kulturalnych są to formy tej samej przemocy, co w 1937 roku.
– To ogromna strata, nawet jeśli to zwykli ludzie, a jeśli inteligencja, to tym bardziej.
Podczas akcji uczestnicy czytali wiersze i wspominali zamordowanych poetów.
Wśród deklamujących wiersze byli m.in.: redaktor naczelny Białoruskiego Radia Racyja Eugeniusz Wappa, dyrektor Centrum Kultury Białoruskiej Anatol Wap, dziennikarka Maryja Hryc, aktywista Siarhiej Wieramiejenka. Piosenkarka i poetka Kaciaryna Wadanosawa odczytała swój własny utwór oraz wiersz Ciszki Hartnego „Do ojczyzny”. Przypomniała, że wielu Białorusinów żyje dziś na wygnaniu, z dala od grobów rodzinnych.
Cały materiał do odsłuchania na białoruskiej wersji racyja.com
W nocy 30 października rozstrzelano ponad 100 przedstawicieli białoruskiej inteligencji – poetów, pisarzy, naukowców i działaczy kulturalnych. Wśród nich – Aleś Dudar, Michaś Czarot, Michaś Zarecki, Todar Kliasztorny… Ludzie, którzy w latach 20. XX wieku przyczynili się do odrodzenia kultury białoruskiej, stali się ofiarami terroru stalinowskiego. A ich wiersze i cytaty rozbrzmiewały podczas Nocy Poetów pod bramą białoruskiego konsulatu.
Białoruskie Radio Racyja
